Pagina's

01-10-2021

ODE | Hans Mellendijk




 De dichter beluisterde de ode ‘Hier in de Achterhoek’ en bekeek de videoclip.

 

Ode

 

Een putdeksel uit Terborg van Nering Bögel 

irgendwo elders. Een karabijnhaak van de 

Heidesmid aan een lantaarnpaal in Oxford. 

 

Grolsch in Manhattan New York noopt mij 

tot beeldrijmig selfie: groene fles met beugel

en de Empire State Building. Een Lundia

kast in een ver weg bibliotheek, het zwelt 

mijn borst tot slagschiphoogte, sentimentaliteit

wat Achterhoekse nijverheid zoal vermag. 

 

De kleurrijke tapijten van Gaudium. Ja

Winterswijk in de Ridderzaal en het Louvre.

Een ATAG-oven in een Antwerpse keuken.

 

Ik ervaar het niet bij regionaal groen vlagvertoon. 

Ongein van de feestfabriek, verloren, verstrikt 

geraakt in serieuze ingenomenheid.

 

Het leek vervolg te krijgen met een heus volkslied.

Wat een opluchting toen het uiteindelijk een

ode bleek op de taal, het landschap, het ritme

van de jaargetijden en de stronteigenwijsheid.

Maar waar zijn de vrouwen vroeg de dichter zich af, 

toen hij de begeleidende video bekeek.

 

Zijn de dames echt zo bescheiden? Of afgeknapt, 

vrouw Haverkamp indachtig, op eerdere lofzang?

Verscholen achter haar imposante borsten?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten