01-10-2021

ODE | Hans Mellendijk




 De dichter beluisterde de ode ‘Hier in de Achterhoek’ en bekeek de videoclip.

 

Ode

 

Een putdeksel uit Terborg van Nering Bögel 

irgendwo elders. Een karabijnhaak van de 

Heidesmid aan een lantaarnpaal in Oxford. 

 

Grolsch in Manhattan New York noopt mij 

tot beeldrijmig selfie: groene fles met beugel

en de Empire State Building. Een Lundia

kast in een ver weg bibliotheek, het zwelt 

mijn borst tot slagschiphoogte, sentimentaliteit

wat Achterhoekse nijverheid zoal vermag. 

 

De kleurrijke tapijten van Gaudium. Ja

Winterswijk in de Ridderzaal en het Louvre.

Een ATAG-oven in een Antwerpse keuken.

 

Ik ervaar het niet bij regionaal groen vlagvertoon. 

Ongein van de feestfabriek, verloren, verstrikt 

geraakt in serieuze ingenomenheid.

 

Het leek vervolg te krijgen met een heus volkslied.

Wat een opluchting toen het uiteindelijk een

ode bleek op de taal, het landschap, het ritme

van de jaargetijden en de stronteigenwijsheid.

Maar waar zijn de vrouwen vroeg de dichter zich af, 

toen hij de begeleidende video bekeek.

 

Zijn de dames echt zo bescheiden? Of afgeknapt, 

vrouw Haverkamp indachtig, op eerdere lofzang?

Verscholen achter haar imposante borsten?

09-09-2021

TROOSTMACHINE | Hans Mellendijk

Enerzijds ziet Hans de tegenstroom ontstaan. Anderzijds slaat het verval toe. De dichter zet als bemoediging haiku’s in.


Troostmachine


het veld kleurendoof
keert langzaam terug van det
gifgele schreden

het vanggewas vangt
mineralen, rogge en 
gras bemesten groen

herinneringslaan
werkt op klinkplek klevenhorst 
troostsessie verlicht

echter even maar
de tekstrobot neemt de hof
klaarblijkelijk waar

de bolletjeskers
in het toetsbordtuinieren
als bolletjesplant

op de kaart zetten
woekering van jeukwoorden
krabben helpt niet meer

de ketenpartners 
shovelen sensibellen 
uit zijn denksysteem

zuurstofsnorretje
snort lustig klanknabootsend
daarna voor een prik

kijkt gevaccineerd 
de tijd geen trouwe partner
meer is en minder

staat, maar wegglijdend
van even naar eeuwigheid
de inkt vloeit een traan

mijn liefste in het
gedicht toelaten, dan toch
de hoop op een kier?

DANDENDE DEERNS IN DE WIND | Hans Mellendijk

De oude bard Bob Dylan werd tachtig, de gemeente Bronckhorst presenteerde zijn plannen voor het plaatsen van windmolens in Eldrik en Laag Keppel. Hans hoorde een lied in zijn moerstaal en zag dansende dames.


Dansende deerns in de wind 

Hoevölle stormen mek ‘n windbuul met
veurda’j ‘m ‘n kearl nuumt?
Hoevölle zeeën zeilt ‘n flamingo
veurdat e slöp in ‘t Goor?
En hoevake drei’jt de möllewieken
veurdat ze veur altied bunt verdwenen?

‘t Antwoord mien vriend kö’j heuren in de wind.
‘t Antwoord kö’j manges zeen in de wind.

Hoevölle jaor kan ‘n windreus bestaon 
veurdat de slagschaduw oplost in zee?
Hoevölle jaor zölt de windboeren bestaon
veurdat ‘t eigenaarsschap is af ekoch?
Hoevake kan de mens
met de oorn dich, ‘t neet zeen?

‘t Antwoord manges toch de wind?

Hoevake kik de mens
naor Eldrik um de löch te zeen?
Hoevölle oorn mot de mens hem’n
veurdat e de welt heurt liepen?
En hoevölle dreuge zommers veur da’w wet
dat tevölle is dood egaon?
‘t Antwoord manges toch in de wind?

‘t Antwoord mien vriend kö’j heuren in de wind.
‘t Antwoord kö’j mangs zeen in de wind.

Dansende deerns op Laag Keppelse Diek.

HOE EUROPA LACHT | Hans Mellendijk

 Langzamerhand kunnen we op vakantie. De buurlanden kleuren geel, de kleur van ‘Zeg maar kaas.’ Hans Mellendijk nodigt de lezer uit, op vakantie in het buitenland een selfie te maken terwijl in de taal van het gastland samen met de buitenlander ‘kaas’ wordt uitgesproken. Stuur het filmpje naar h.mellendijk@xs4all.nl dan maakt hij daar een mooie compilatie van. Met vermelding van plaats en land.


Hoe Europa lacht


Kiek hoe de buren lachen.

Kijk wat de dichter zag

telkens een andere lach

bij het uitspreken van 

‘kaas’ in andermans taal.


cheese

kaas

Käse

fromage


kaas

τυρί

sajt

ost


juusto

ostur

formaggio

ost


ser

quiijo

сыр

queso


sýr

peyner

ost

queso


ECHO | Hans Mellendijk

 De dichter fietste, zijn tegemoet komend verkeer groetend, over de kerkenpaden van de Achterhoek en twijfelde over zijn oren.



Echo


Mooi is dat leven in mo’jland

Ik ervoer het langs de Elbe

op fietsvakantie met mijn lief.

De echoënde tegenliggers.


Ik mis het nu in de ochtend.

Nu zij uit de tijd gekomen,

ik het slechts in gedachten hoor,

ons vertrouwde ochtendgroeten.


Ook in Groningen de groet.

ze schrijven het daar wel anders:

em-oo-ie is wat ik daar zie.

Het oogt op Frans; Kijk mij dan toch!


Je hoort het in de Achterhoek.  

Op de fiets- en wandelpaden.

Alhoewel, meen ik vaker ‘Hoi’

terug te horen. Of toch niet?


Is het slechts een teloorgang 

van mijn ouderdoms oren?


LOST PARADISE | Hans Mellendijk


Hans Mellendijk bezocht de expositie ‘The Gate Of The Lost Paradise’

van Jan Marinus Verburg in de Grote of St.-Gudulakerk te Lochem.

 

 

Lost Paradise

 

Zig zaggend. Zoals

Leporello de rokken

van zijn baas telde;

Don Giovanni

die harmonicagewijs

de minnaars beschreef.

 

Zoals Jan Verburg

zijn nirwana schilderde;

ontelbaar in beeld.

Op de kerkbanken 

schetsboeken, als zangbundels

jubelen schoonheid.

 

Zoals woorden te

kort schieten bij beschrijven

van lusthof Eden

zo komt Marinus

daarentegen een heel eind;

een overgave. 

 

Aan heel de wereld.

Hij laat de kerk weer waarvoor

het ooit is gebouwd;

aanbidding. Zig zag

het verloren paradijs

terug in Lochem.

 

Caleidoscopisch

de draagbare musea 

weergaloos prachtig.

 

En de schepper zelf

zag dat het goed was.

 

 


08-04-2021

VAANDELDRACHT IN DE NACHT | Hans Mellendijk


 

Vaandeldracht in de nacht

 

Turend zoek ik naar het oog. Cameo

van de meester en zie de blikvertrager;

zijn selfie, zelfportret, otofoto,

Rembrandt van Rijn, achter de vaandeldrager.

 

Het oog dat het al, in een versnelling, zag. Alsof

het door het verleden naar het huidige heden

trok en daar Vincent tegenkwam met de schilderstof

worstelend, in zonovergoten gedrevenheid.

 

En Karel zag in zijn kleurrijke pasteuze strijd;

verfstreken, reacties op Piet’s strenge herleden

compositie en wet, voortkomend uit de nachtwacht.

Wie had dat toch toen al kunnen denken, ooit gedacht?

 

 

19-03-2021

PROJECT ACHTERHOEK | Hans Mellendijk

Varsseveld | februari 2021

Hans vond in zijn woonplaats een tekst; een readymade en borduurde voort op de actualiteit.

 

 

Project Achterhoek

 

In de wandeling de houten geboorte-

borden; ooievaar, Nijntje en luiers bij   

een vijfregelige zakelijke tekst, 

aangetroffen: 

 

Project: Gezinsuitbreiding

Opdrachtgever:     Martijn

Uitvoerder:           Nardine

Resultaat:             Yula

Opleverdatum:      25-02-2021

 

Het kind op de wereld zetten een project.

Indachtig, dan ook een betere wereld:

 

Project: Klimaatakkoord van Parijs

Opdrachtgever:     Kiezers van Nederland

Uitvoerder:           De regering

Resultaat:              Een duurzame wereld

Opleverdatum:      Zo spoedig mogelijk

 

Verder ronddolend ook de Slinge weer vol

water zien stromen. Dat laten vasthouden

door te stemmen: 

 

op personen die het karwei gaan klaren 

de komende jaren. En welvarend voort.

 

 


31-01-2021

ACHTER | Hans Mellendijk


Achter

 

Komend uit een graafschap, gelegen

tussen snelheid en paardenkracht: 

 

‘Na ober gif mi-j dat bier ‘ns an, en raps!’ 

 

Bij Eibergen achter de watertoren 

een taalgrens in schrijfwijze en klank: 

 

‘No aber gif mien aans smangs ’n colaaaa.’

 

Achter Berkel, Buurserbeek 

Twentekanaal of Schipbeek

met de haanden in de tuk. 

Joa, doo mer heaneg an.

 

In gedachten in Het Bolwerk verzonken, tussen

pisbak en tapkast het flipperapparaat, achter

het glas Duvel wol ik manges dreumen: mangs

zeggen ze smangs, smangs zeggen ze mangs. 

 

Twentenaren zijn mijn kalme neefjes. Samen 

in verscheidenheid en georven bescheidenheid.

 

Boh wisse. Jao jao. Joa joa. 

 


 

 

21-01-2021

MOMENTOPNAME | Hans Mellendijk

 Momentopname

 

Uit de snoepzak letters die zich spelend vormen

in zinnen van snoepgoed, suikerzoet prikkelend. 

In de geglazuurde koekjes vooruitblikken.

 

Buiten twee kauwtjes trouw als altijd die het

kouwtje wind trotseren en het nieuwe 

normaal samen integen fladderen.

 

De kou wenst een sneeuwvlok, de dichter

herhaalt zijn eigen mantra: tabula rasa;

 

‘Wi-j viert 't ge-ulk en springt 

naor 'n zommers geluk. En zinkt

daornao met knikkende knies dat 

't snee'jen mag naor 
                      ónbeschraeven blad!’

 

De witte bladzij even een beschreven wens.

 

Het jaar vordert, de dagen lengen wakkerder

prikkend doemt het heil en zegen in de verte.

Au-gekrijs bij de vaccinvrezenden verstomt.

27-11-2020

VERLANGLIJSTJE | Hans Mellendijk


Het Toedicht is een versvorm gemunt door de dichter Louis Radstaak uit Klein Dochteren. Het werk wordt toegedicht aan een persoon die in het nieuws heeft gestaan of staat. Het wordt afgesloten met vindplaats en het moment. Hans Mellendijk liet de rijmpiet een verlanglijstje dichten.

Verlanglijstje

Eindelijk bevrijd van het schoorsteen-exceem.
Enkele schoorsteenvegen; weg 't probleem.
Dankbaar en blij ben ik nu in Zwiep alhier.
Zit nu achter typemachien en schrijfpapier.

Kromrijmend een verlanglijstje met mijn wens:
iets minder groen vlagvertoon, want die tendens
komt over als: vreemdelingen zijn gevreesd.
Wapper niet dag en nacht, maar wel bij een feest.

Laat de zon schijnen op de lege daken
geen kostbare landbouwgrond gaan verzaken.
Zet de kaarten op een energieneutraal
leven, in een klip en zonneklare taal.

Laat de windmolens op zee maar het werk klaren.
Vervuilde coulissen laat dat maar varen.
En een novemberstorm met gruw'lijk stieve
wind met dansende rokken van witte wieve.

Kladje gevonden op de Dieuwertje Blokkade
na de intocht van Sint Nicolaas, 14 november 2020.

Gepubliceerd in Achterhoek Nieuws | DICHT | week 48 | 24-11-2020




01-11-2020

ECHO | Hans Mellendijk


Echo

 

Wat hebben

Martinitoren in Groningen,

de Sint-Plechelmus in Oldenzaal,

het Paleis op de Dam of de Meir,

de sokkel van het Vrijheidsbeeld in

New York, met elkander gemeen?

 

Wat geven

de kerktorens, de paleizen,

al die beeldbepalende statue’s,

maar ook de doopvonten, de echo-

putten, grafstenen, drinkbakken en

huizen, aan onze oren te leen?

 

Luister mee in de oorschelpen van de aarde,

hoor uit de galmgaten van Stokkink en Winkels

heldere gezangen van Guillaume van der Graft,

die de pas gewassen kinderen weerkaatsen

in stokoude waterbronnen in Gelselaar.

 

Allen bezingen de goudglans van de eeuwen

sterke, de grenzeloze Bentheimer zandsteen.

 

 


Gepubliceerd in Achterhoek Nieuws | DICHT | week 44 | 27-10-2020

24-06-2020

SPOETNIK | Hans Mellendijk


De Dichter des Achterhoeks van dienst Hans Mellendijk bracht een bezoek aan het onlangs geopend Joop Sarsplein en zag de herplaatsing van de glas in lood ramen uit het Ovinkpand, het voormalige nu afgebroken pand van PGEM en daarna de Gelderlander.


Spoetnik

Op het Joop Sarsplein vluchtwegen
naar de rode planeet Mars.
Door het glas in lood blikken op
andere tijd. Sentiment
van overvolle terrassen.

Om de ruimte te ervaren
toen maar weinig nodig was.
Een eetlepel suikerklonten,
cola of wat gazeuse.
Twee scheuten enkel koffiemelk.

Borrrelglaasje Fernet Branca
voor de ervaren drinkers.
Twee van die glaasjes met wodka
theelepel geperst citroen-
of wat vers sinaasappelsap.

Half theelepeltje suiker dan
ijsblokjes maken het af.
Op muur duvels, met strakke hand
nieuwe verten geschilderd.
Steengoed benut een krantenkast.

De tijd nog ruim in zijn heden.



Gepubliceerd  in Dichter des Achterhoeks | de Gelderlander 24-06-2020⇲

07-05-2020

O CORONA | toedicht Mark Rutte | Hans Mellendijk


Een voorpublicatie uit de binnenkort te verschijnen
toedicht-bundel O Corona 


俳句 | #01

we zijn voorbij de
start maar nog niet aan het ein-
de van het begin

俳句 | #02

alleen sámen dan
komt het coronavirus
onder controle

Verfrommeld kladblaadje gevonden in prullenbak op de gang
van het Ministerie van veiligheid en justitie.

俳句 | #03

staafthermometers
niet voordat je moet poepen
voor tien jaar genoeg

Aantekeningen geschreven op toiletpapier, gevonden 
op w.c. van Het Torentje.

俳句 | #04

ik begrijp de nood
pindakaasmanagement
schild voor zwakken

Geschreven op een servet, gevonden op de ontbijttafel in het 
privé-appartement van het Catshuis, toegedicht aan de bewoner:

俳句 | #05

waar de sectoren
geloof in een sterke staat
de broek ophouden

Notitie op geeltje gevonden in schminkkamer 
van NPO-Nieuwsuur.

俳句 | #06

demon-stra/cra-tisch
transfer van 1 & ander
solidariteit!

Bericht op i-Phone van Minister voor Medische zorg, door 
Lodewijk Asscher uit prullenbak gevist.

俳句 | #07

& be-trok-ken-heid
hou-je-veilig-blijf-gezond
so-li-da-ri TIJD


Noodkreet opgevangen in de wandelgangen van 
Nieuwspoort te ’s-Gravenhage. 

俳句 | #08

nu dan longvirus
de krengen en zielen krenkt
zag ff visie

Met viltstift op liksteen gekalkt. Bij een boer in het 
weiland gevonden, door Yvon Jaspers.


俳句 | #09

so-ci-a-lis-me 
ja, we zetten ons land diep
in drees' gedenken

In het gastenboek van het 
Nationaal Vakbondsmuseum door 
Wim de Bie  gevonden aantekening.

俳句 | #10

de gezondheid &
economie dat is 1
schijntegenstelling

In de wachtkamer van de ministeriële bedrijfsarts 
gevonden; in de leesportefeuille.

俳句 | #11

door'n kroon de ander
halve meter ruim, samen

-

leaving: corona

Aantekeningen, gevonden op een bierviltje, in een Mexicaans 
taco-restaurant  te 's-Gravenhage. 

俳句 | #12

duvel uit doosje 
voor onze volksgezondheid 
dus 4 pasen thuis

Aantekeningen, gevonden in een groot chocolade 
paasei, in de tuin van het Catshuis.


俳句 | #13

testen testen test
we hebben lange adem
oui, blijf @ hause

Aantekeningen, gevonden in het Haags bureau  van 
de Vereniging Vreemdelingenverkeer. 


俳句 | #14

corona economie
we rekken de spelregels
samen houden we dit vol

Aantekening, gevonden in een trommel voor Haagsche Hopjes,
op een bankje, aan de rand van de Hofvijver.