VOORTSCHRIJDEND INZICHT IN DE MATERIE | Hans Mellendijk

-->

Foto: © Lies Wajer

Voortschrijdend inzicht in de materie

Momentopname van 55 miljoen

lichtjaren oud in twee aardjaren door moeder

aarde de ontvanger gereconstrueerd.

Oké!

Het heelal een plumpudding, het zwarte gat blijkt

een deegklont van Donut Inc.

in het sterrenstelsel Messier 87. 

JUBELWERK | De Omsmeders

collage: Gerard ter Brugge en Hans Mellendijk

Jubelwerk 10 jaar Enghuizer dialogen

Een selfie, sample van tien jaar smeedwerk

dit is de zin van mijn bestaan altijd weer de kunst niet

zacht bezwangerd ligt het landschap klaar

voor die het zagen die het hoorden

ik draag een opvouwbaar bos in mijn broekzak

het landschap lezend krachtenveld van jaren

het blauw van de hemel gehaald

water rilt van rit, aan de randen ervan sterrenschot

edel dier of roofdier, wolf snuift aan ons lijf …

staat van zijn schikt in ons model lustoord reiner vreugd

over het veld lopend een weg  te banen naar het licht

het blad droomt zich het voorjaar

ze zingt over zaad dat sterft tot leven

respectievelijk van:

Wim van Til (2014), Margót Veldhuizen (2014), Bert Scheuter (2014), Dick Molenaar (2010), Helma Snelooper (2017), Hans Mellendijk (2018), Lidwiene Vermeij (2014), Bert Bevers (2018), Pieter Bas Kempe (2017), Henk Beunk (2018), Nico Arts (2010), Louis Radstaak (2012), Anna Wiersma (2011), Ankh Gussinklo (2014), Jan Opdam (2018).

ZICHTLIJNEN | Hans Mellendijk

Zichtlijnen

Stap na stap, zichtlijnen naar
Bautzen en Maloï Jaroslawitz, 
de toendra's, hop en lo, Aviko.
Coulissen na coulissen. Ik kwam
Richard Long integen en Kiefer,
het geel van Vincent van Gogh, de bos
anemonen, het sneeuwklokjesgebeier.
De Italiaanse arme kunsten
natuurlijk materiaal om maar
wat te noemen en ijzer uit het oer.
Oldenburg lag op de loer, en nog
zo wat om te roemen. Da da da.

Pixel na pixel, kruissteek na kruissteek,
borduren we ons een universum
een duizelingwekkende tijdreis tot
nu toe. Da da da. Pom pom pom. 

WAANLICHT | Hans Mellendijk

Tatum Kempers | BREEKijzer  | CIVON | februari 2019

Waanlicht

bij het werk van Tatum Kempers

in den beginne

vormden licht en schrijven het woord fotografie

hier wordt het woord letterlijk herschreven

op de schouder van de brute schilder lijkt

het vlees opnieuw gevonden in platen licht

en sterk als het ritme van de dansvloer en

de waanzin van de nacht in extase en

de ochtend daarna

IN THE CITY | Hans Mellendijk

Dat Bolwerck | In The City | Marion Huijskes

In The City

bij het werk van Marion Huijskes | Zutphen 24-01-2019

vanuit een middeleeuwse met suiker bepoederde wereld

naar andere piekervaring het lichtspel laat me wegdromen

en niet een lepelvol schaduwloze zomerse hitte ervaar

maar vanaf het dakterras ‘snachts de lichtjes zie en bruggen bouw

naar jou, de overkant en in die andere wereld dans en verglij

in de zomer in de stad, in de zomer in de stad, in de stad

in de provincie

MENE MENE TEKEL | Hans Mellendijk

 Dat Bolwerck  | Joseé Kempe | Lichtgevend behang

Mene mene tekel 

geteld, geteld, gewogen 

bij een werk van Joseé Kempe

voor eeuwen oud gesjabloneerd wandbekleding

een gevouwen baan behangpapier gedrapeerd

tekenen vanuit hoek slierten af, oplichtend led 

fluisteren in mijn oor uit een hedendaags ver

leden alle dingen die ik altijd over sex

had willen weten maar nooit heb durven vragen

tot nu toe

OLD GELUUD UUT 'T ZICHT VAN 'T OOR | Hans Mellendijk

Old geluud uut ’t zicht van ’t oor

De zicht, zjoew, zjoewt
geluudnaobootsend, in meiend 
zoezend ritme, vli-jt 't dale.

Tiep, tiek, tiek.
Kukentjens, tiekskens donzig gael
onder de kunstmoder rood 't lecht.

I-j roept: kies, kies, kies
de kalvere naor ow too.

Kiezemenneke, kiezemenneke.

'n Weerld van zoezen en wei-jen
brekt zich los uut de floribos.

Dichter bi-j de oersprong 
van de taal, kom i-j manges neet.

Gepubliceerd in De Moespot | 62e jaorgang no. 261 | meert 2019

BLAUW DAAGT IN HET OOSTEN | Hans Mellendijk

Blauw daagt in het oosten

voor Monnie Paashuis

Ontelbare blauwen; zo

heb je het blauw van Ives Klein

gepatenteerd als IKB.

Je hebt het Almost Blue.

Van Elvis Costello.

Het blauwe naakt van Matisse.

Het BIC-blauw van Jan Fabre

de balpennen uitgekrast.

Maar geef mij maar het Monnie blauw

het ultramarijn van over zee.

Lazuursteen van nog verder weg

daagt in het Oosten.