SHIFT | Hans Mellendijk

Shit

I’m writing shit in my

diary about my diarrhea.

Loop

Ik mot liepen in mien pot

lood um old iezer. 

Dun op de mest.

WIE EEN GAT GRAAFT | Hans Mellendijk

Dan kan je ook over het weer hebben
het is geen valkuilenoverleg toch?

Maak invuloefeningen rekbaar
denkmodellen zijn niet van klei.

Overlegmodulen op tijd spenderen
oplossingen penduleren ritselend.

Valschermen op scherp zetten is patroon
de bezemkast graag geruisloos verschoond.

Inkuilen dient met beleid en reukeloos.

Zes op zaal

Stilte zoals de nacht hier zwart kan zijn.

Suizend het bloed tussen de oren.

Slikkend de adem in de kelen.

Zuigend het leven. Zo klaar wakker.

Piepend de intensieve bewaking
rammelend als 'n Tupolev in nood

Sngggrnzzzzzzz, Snggggrnzzzz, snrrrzzz, ...

zagend hopen we de nacht wel door.

I.M.

PERSVOER | Hans Mellendijk

voor Martin

Met stadse, stedelijke bril

't platteland ruikend

in Nederland, nota bene

in buurt Bloems graf.

Voorbij Paaslo,

de geplastificeerde mesthoop.

Aan verkeerde kant van voedselketen

zag je voer voor de beesten

samengeperst in een walmende cake

van mais, kuilgras of andere smaken

aan voor verse koeienstront.

Of bedoelde je dichterlijk,

... als de hoop van morgen?

De met stootwillen beklede schepen,

hoop voor vaart naar deze zijde. Echter

voeren naar verten, naar gene kant

Tsja. Enfin,

ik mis dagelijks nog je persvoer,

in de krant.

2e ronde Turing Nationale Gedichtenwedstrijd, 2010

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Overijssel - 8 februari 2010

LIEPEN | Hans Mellendijk

bi-j de dood van Cuby

"The sky is crying. Look at the tears, rolling down the street, ..."

in de elend gaon zitten
tienerträöne laoten liepen

't platteland, de heide
't hied, de melde lei d'r
opens ander bi-j

de harfst leerden wi-j
kennen en eeuweg
't verdreet

liepen, liep, lep, 'eleppen

Gepubliceerd in De Moespot | 54e jaorgang no. 232 | december 2011

DIVA | Hans Mellendijk

-->

Bij de dood van Amy Winehouse

Geen wijnhuis met Baudelaire

te vinden met gedicht op kaart

om altijd dronken te zijn.

Oude info uit reisgids.

Omstreeks jouw sterfdag reed hier

Lou. Vol vet wachtend op jouw

man in Vittoriale.

Lamvleugelige mus bij leven

terug in zwart zeventwintig.

Hans Mellendijk

Gardone Riviera, 31 juli 2011

.

DIVAN | Hans Mellendijk

Beeld: ©Lucian Freud | Blonde girl 

-->

bij de dood van Lucian Freud

Berger en manieren van zien.

Zienswijzen naakt, anderen zien

bloot.

Anderen zien bloot en divan,

het blijven Freudianen per

slot

van rekening. Lange sessies

leggen de ziel bloot en het naakt

ook.

De waarheid is nakend.

Hans Mellendijk

Beeld: ©Lucian Freud | Selfportrait

BOUWKUNST EN RUIMTELIJKE ORDENING

BOUWKUNST | Hans Mellendijk

‘Ik heb mijn onderwijs genoten in een Gerrit Rietveld.’
klonk het innemend, ruimtescheppend uit haar mond.
Kousenbenen, suggestief zwevend boven de grond,
flirtend, rood, blauw, geel. Puur primair geweld.

‘Ik heb mijn bouwmeester ontmoet in een Frank Lloyd Wright.
Daar bij die waterval. Horizontalen in het prairiegras.’
Woord op woord bouwend, drinkend uit haar Bauhausglas,
terwijl ze met haar wijsvinger spiralend door haar kapsel aait.

‘We verloofden ons in een Mies van der Rohe.
Kolomvrije wijdte, wat een licht en ruimte!
Met een glad glijdende ring overviel hij me.
Een dof zilveren ding, heel kies. Wat ’n mooie.’

‘We trouwden in een Willem Marinus Dudok.
Het best van alles, van beide niet genoeg.
Veel geluk en voorspoed. Lente voor de boeg.
Sneeuwstormend jawoord, ‘n kristallen kus op vlok.’

Ze nestelden zich in een Pieter Blom.
Weldra paaldansend verhouding gekeerd.
Uit het lood, ‘t maken van nesten verleerd.
Instortende nieuwbouw als hij haar beklom.

Ze ging werken in een Renzo Piano.
Uitgewoond, in volle vaart het leven tegemoet stevenend.
In één blik, ’n open kaart, de liefde welgemoed en bevend,
zinnend op ‘n volgende ronde Mikado.

‘Verder’…, fluisterde je me, op het late uur,
- het Hooglied dat je zong toen;
gulden snede en tongzoen -
‘heb ik echt werkelijk niks, met architectuur.’

gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 4 - nummer 1 - maart 2006

OP SAFARI | Hans Mellendijk

Op de fiets ervoer ik vandaag weer twee prachtige exemplaren.

Eén vanaf de Aaltense bult, op Bredevoort aan.
Diep gesleten, door de graslaag gesneden.
Haaks en vooral door snelheid gevormd.
Door schoolkinderen die recht toe willen, recht aan, gaan.
Het pad vervolgen. Want nu toch even geen gelummel.
Op weg naar de volgende sensatie. De fietstunnel.

Dan als ik de snelweg langs Bredevoort oversteek,
de mooiste. Een S-vormige slingert beeldrijmig
met de Schaarsbeek die ik denkbeeldig
in mijn hoofd over de Slinge zie strengelen. De beek
Slinge die vroeger, vóór de rechtlijnigheid
Slingerbeek mocht heten. Een eigenste loop.

Zoals deze door fietsbanden gevormde olifantenpaden.

Varsseveld - Bredevoort, 16 juli 2008

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010

BREDEVOORTS BELEG | Hans Mellendijk

1.


Dwars door letter en tijd de contouren:

vastenavond maakt korte metten Spaans

benauwd. Boerenslimheid & kruithandel.

Treur niet, platbodems voeren Staats.

Bredevoorts Beleg, kö’ j dat etten dan?

2.


Hoor door letters de laatste Melocotones.
Marketónzen fluwelig na het Bredevoorts

Beleg hier in woordenschat bewaard. Uit

de pitten -van schrik gescheten- wortel

geschoten. Vruchtbaarheid en de tijd, …

zie ook hier>

HET BELOOFDE LAND | Hans Mellendijk

A50, A28, Apeldoorn - Zwolle, 17 oktober 2008

Het alles ziende oog, camera’s op palen
Big Brother in Bijbelbelt, langs spitsstroken.
Ik geleid door TomToms hand.
Moedig sla ik mij blij de ogen open,
naar het onbekende land.
Voerman in een zucht en een vloek
regenboog boven s’-Heerenbroek
tekent van oudsher geen zondvloed
meer. Op de autoradio stoor
zendt overtuigend Al Gore.
Kijk roept zoonlief -hartedief-
daar over het water vaart Jezus
kapitein volgens m’n eigen bloed.

Over de IJssel
in de hallen
Het beloofde land

Legoworld.

Indiana Jones
Star Wars
Bionicle
Exo-force
steen op steen
die ik tors.

Wat de toekomst ook brengen moge
mijn oogappel in vizier.

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt, Krakatau

WATERWINGEBIED | Hans Mellendijk

win

gewest

van water

gebied dragers

van natuur en 

bezinning

drup na

drup

DE WEI VAN GARRITSEN | Hans Mellendijk

Oh schoon lapje grond, het boerenland

schetst nog ruw het oude landschap

aanvang van het dorp dat spoort naar kern.

's Zomers, het lange gras en wat zwart

wit pinken grazen malend kort.

Het blaag ziet hoe de zweefmolen zwiert.

‘s Winters krabbelt de jeugd achter stoel

in vallen opstaan de toekomst

tegemoet verglijdende voortgang.

In de rug lommerrijke coulissen

na lange reizen de thuiskomst

wachtgevels voor nieuwe avonturen.

KWESTIE VAN SCHAAL | Hans Mellendijk

De eerste dagen zoveel mogelijk bovengronds;

Blok na blok de Empire State of Chrysler

Building als Laurentiuskerk. Het Hyde Park

als De weide van Garritsen. Champs Élysées
leidt als Spoorstraat, Tiergarten als Zaagmolenpad.

Thuis na lange reis uit de trein gestapt;

de grote weidse blik. De torenspits nabij

het evenwicht maar dan anders.
Mijn tapijt van de hemelse vrede

waar ik over thuiskomst lag te dromen.
De weide van Garritsen, vruchtbaar in al

haar facetten. Niets anders uit mijn gedachten.

Oh schoon lapje grond, het boerenland

schetst nog ruw het oude landschap

aanvang van het dorp dat spoort naar kern.

's Zomers, het lange gras en wat zwart

wit pinken grazen malend kort.

Het blaag ziet hoe de zweefmolen zwiert.

‘s Winters krabbelt de jeugd achter stoel

in vallen opstaan de toekomst

tegemoet verglijdende voortgang.

In de rug lommerrijke coulissen

na lange reizen de thuiskomst

wachtgevels voor nieuwe avonturen.

Foto: © H. Garnjost

VOLKSSCULPTUUR | Hans Mellendijk

Bij een werk van Sylvie Bousseau en Frank Westermeyer en Bert Bevers' Gebaande paden

Irgendwo Weimar Nord, 2005 - Varsseveld, 22 april 2009
Bombastisch genoemd een volkssculptuur.
Een volksfeest voor de levende typografie
tussen de woonkazernes, is wat ik zie,
als ik door de beeldschermmuur heen tuur.

Vormt zich ’n ingesleten X.
De richtste weg, hoe het ook zij.
Teken van openlijk volksverzet.

Daar wegen ontstaan omdat we ze gaan.

Echoot Kafka vanaf Schelde na.
Nieuw leven, vloed en de eb.
Splijt zich de zee.

Der Trampelpfad als Volksskulptur, Gebaande paden, Olifantspaden, Desire Lines

OOGSTSTRAAT | Hans Mellendijk

en ik

daar vooral de jam

bemin te betondorp

cement sentimenten

monument van bouw

kunst of flatneurose

regels en jambe

men terloops de voet

naar de kloten helpt

hoe kan ik daar zo

cola van breien

een trui van maken

links dan averechts

de pennen tikken

vooruit en ga

ge ment de horde

dra woord na woord

arbeiders wonen

werken in koop

begin van het ware

socialisme van de bief

en ik

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Noord-Holland - 8 februari 2010

LANDSCHAPSBEHEER | Hans Mellendijk

voor Bert S.

zoals hier het landschap wordt beheerd

lijkt wel de gereformeerde kerk

binnen- of buitenverband

met en zonder verstand

dan ruilverkaveld binnen het perk

dan krang en alles omgekeerd

het landschap beheerd

of kats grif verkeerd

IRRGARTEN | Hans Mellendijk

Wasserburg, Anholt, 5 mei 2010

Het telkens en maar weer rechts af te slaan

maakt mijn eerstvolgende erfopvolger 
voorganger.

Gretig steeds maar snellere loop.

Het maakt doolhof een maar één weg te gaan

labyrint.

Per ongeluk vergissing, gelukkig.

En het doolhof wordt weer naarstig zoeken.

Spielerei.

RUIMTELIJKE ORDENING | Hans Mellendijk

met het hoofd in de wolken en
de wereld aan zijn voeten
prijst de makelaar
z’n leegstaande waar

bos en lommer
de nieuwe meer
duivendrecht
bijlmermeer
holendrecht
abcoude
vinkenveen
breukelen
maarssenbroek

oog in al neemt het de wijk
naar vinexsteden

verbonden door
lawaaiwerende muren
dijklichamen wachtend
op hoger water

waar het blik
traag door oneindig
laagland gaat

gelardeerd met
stukjes groenstrook
ter grootte van een krant

arnhem noord
velperbroek
de ijssel
zelfde koek
westervoort
duiven
het gaat
maar voort

van geuzenveld
tot zevenaar
van strand tot
aan de rand
lintstad holland
kant en klaar

weg het zicht op de weide
waar in mijn jeugd het ritme
van betonnen platen klinkt
nu fluisterend asfalt zingt

alles van waarde
is weerloos


Hans Mellendijkgepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 5 - nummer 3 - september 2007
t.g.v. 5 jarig jubileum met als thema: 'traag door oneindig laagland gaan'
met dank aan Marsman, Bloem en Lucebert

Trek de zomer in cultuur

voor Louis

Waar kom je nu dan toch mee aangezet?

Is ‘t ‘n stoomfoekepot? Nee ‘t is ’n Hanomag.

R 420. Tweecylinder, diesel, 1959, 19 PK

Bouwde voor aan voor, de Achterhoek in cultuur.

Waar kom je nu dan toch mee aangezet?

Aan het dwalen, ’n klap van de molen.

Muzikanten, acrobaten

dansers en woordgoochelaars.

Fotografen, beeldende kunstenaars.
Theatermakers, rondtrekkend volk.

Wie bindt daar het spek op de takel?

Wie trekt de ziel in de pokkel.

Tah, tah tah tah tah tah, tah, tah,

hij brengt de zomer in cultuur.

Tedah, tedah, tedah, tedah,

‘n mooie zomertijdblues?

Kijk de trekker krijgt vleugels,

trekt een mooie  spreeuwenvlucht.



Hans Mellendijk

gepubliceerd in Cultuurzomerkrant, juni 2011, TractorTracks, HiPP-reeks 1 

Foto: ©Peter Ligterink

2.0

MODERN TIMES #fail | Hans Mellendijk

Help! 
De TomTom begrijpt me niet
rotonde rechtdoor.


Help! 
De roeken ruiken koekadavers
twittert een volger. 


Help!
Waar is, .. Ik ben mijn Parker kwijt
blog ik verstrooiend.


Help! 
Foute afschrijving Digibank
blokkeren de hap.


Help! 
Donder jij maar uit m'n Hyves
ontvriendt de vreemde.


Help! 
De beeldschermburger raakt verstrikt
in Foursquare stalken.


Help! 
De Smartphone scherp beeld dat ding
een zaklantaarn blijkt.

Help! 
Digibesitas schreeuwt om rust 
op de harde schijf.

Help! 
Lijdt hij aan Hikikomori
sportend op de Wii?

Help! 

Schijfleesfout / Toets: Ctrl + Alt + Del

facebookt de dichter.

Help!
De computer herstelt zich van 
eigen fout.




Hans Mellendijk