25-07-2013

ALE VUREN | Hans Mellendijk



Verzónken de trilling
van zink, zingen in aleton.
De strónt kru-jend langs de
beume.

Schrag'lend, richtend, klotsend
in een strabanten slag
gotte ik vruchtbaorheid
op ’t land.

Stinkend, riekend veurjaor
lóch van vergangen loof
rotte eier, soeterend
de rand.

Kersepit, wc-papier
en ’n flauw vermoden
van iets met deerns, ‘n dames
verband.

Prut, de drellen van kut
lappen tiggen ’t bloden,
gingen feitelek baoven mien
verstand.

’t Zol nog effen duren,
da’k van dat alles wist .
Van de akkers en de
streume.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten