SÓH DE SHOW IS GEDAON | Hans Mellendijk

In herinnering Jan Manschot (21 september 1947 - 2o januari 2014)

Hie was d'r veur pauwen en poeten
vieren 't laeven as gin ander
halfstónd e veur iedereen
met zien lach van hier töt gunder.

Onze koetsier op de bók,
tsjakke boem, tjakke boem
veur eeuweg op de kapok.

De lampen bunt uut de show is gedaon,
bi-j vale maone hie kik ow nów an,
ritmemeister van brekken en angaon.
Sóh, ajouw, ... wi-j mot now echt verdan.

Onze koetsier op de bók,
tsjakke boem, tjakke boem
veur eeuweg op de kapok.

Herinnerings bunt neet weg te slieten,
tötdat da'k zelf ok de tied uutglied.


Gepubliceerd in De Moespot | 57e jaorgang no. 241 | meert 2014

ENGHUIZER VIERLUIK | Hans Mellendijk

Beeld: © Louis Radstaak

Tekening
De lijn die de horizon zoekt

om dan de hoogte te volgen

de stralende lucht in de beek

vervloeit in een grandioos ik.

Schildering

De streek die de vlakken vindt 

om dan het grasland te kleuren

schaduwen van bos in lange

banen gaan over in een jij.

Verbeelding

Het woud dat alle wonden heelt 

kleur van leven, geur van verval

licht in het donker aderend

smelten ziel aan ziel inéén, wij.

Ontginning

De herinnering; opslag

van indruk en ontvangst en de

neerslag van hoe het beklijft

de heide, de hof, de stroom, hij.

OTOFOTO | Hans Mellendijk

Het rokje ontvouwt zich zwierig als zonneschild
't lijkt wel weer geregisseerd door de mannen van 
Het instituut voor Praktische Poëzie.
Het flitsblokje onder weg naar het punt L2.

1,5 miljoen kilometer verderop.
Aan boord de precisie telescoop camera's. 
Zo scherp; ze een Euro op de maan zien liggen.

We gaan ons binnenkort anders zien in het heelal
op otofoto van melkwegstelsel in 3D.

Gaia ga, ga Gaia ga, ..
Je staat in de sterren.

HOE VLIEGT DE TIJD? | Hans Mellendijk

Amsterdam, Overtoomse Veld, 30 april 1993

Verkreukeld, verfrommeld, verfomfaaid
uit een vervlogen tijd aangewaaid
kijkt James Dean mij ongegrond opstandig aan
vanaf een verlopen calendarium uit ’91.
Ik vraag mij af, nu ik uitgeput maar voldaan,
na een lange feestelijke wandeling, in het gras lig
denkend aan zo’n enerverende vlucht uit het verleden:
‘Hoe vliegt de tijd?’

Door ’n prille meid
zag ik je zo-even nog snel verkocht
terwijl jij liever de vrijheid zocht.
Bent toen uit het Vondelpark door de wind meegezogen
met scharrelend zwerfvuil door het Rembrandtpark gevlogen.
Op het laatst neergedaald voor de GAK-kantoren.
Om als een objet trouvée, in de tijd bevroren
door mij bewust te worden geadministreerd.

Uiteindelijk in dit vers hartstochtelijk vereerd.

gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 4 - nummer 1 - maart 2006 | Seeshirt - Het 13e Erbarmen Festival - Hoe vliegt de tijd? - Varsseveld, 3 juli 1993 | Trouw dicht in de buurt - bundel Noord-Holland - 8 februari 2010

DE HOEFSMID | Hans Mellendijk

Hildo Krop | Kramer | Parnassusbrug | Parnassusweg

21 mei 1950, Kasselder op Sinderen

Voor mijn tweelingzus Willy 

Was het die avond,
dat hij Pegasus
besloeg, hem nieuwe ijzers
gaf om de hippocrene
- in een hoefstamp ontstaan -
stampvoetend te beschermen?

Dat vader ma besteeg
en ons verwekte?

Veel later als we iets moeilijks vroegen.
Reader's Digest spelde hij als het best.
Zijn Helikon en bron.
Berichten van de Parnassusweg,
in naoorlogse zon,
die ook Pegasus als beeldmerk droegen.

JA/NEE zegel verwijderd van
morele herbewapening.
Een wakker worden van jewelste
uit Amerikaanse dromen. En bruggen
tussen generaties spleten tot kloven.

Zonder smid
hadden de sikkels nooit geblonken.
Zonder dichter anders geklonken.

VIERDE WET VAN NEWTON | Hans Mellendijk

Emmer-Compascuum, herfst 1958 | Maarsbergen, lente 2005


Mijn vaders Volkswagen verdwaald
op een zandweggetje reed.
Zoekende langs lange vaarten
op weg naar geborgener oord.
Fantasieën in kattenbak
beelden van draaiend koord
scharen, asfalt verslindende
schaven, schrapers en ander
landbouwwerkkundig tuig.
Verkruimelde zandtaarten.

Dan jaren verder als ik
in de achteruitkijkspiegel
mijn zoon zie spelen op de achterbank.
Een magnetisch spel
van aantrekken en afstoten
in slechts één enkele tel
voltooid met een alles
verwoestende vuistslag.
Staafjes en balletjes
tandwielen vliegen van de hoedenplank.

En behalve het feit
dat ik mezelf in de tijd
weerspiegeld zie, zie ik
de vierde wet van Newton
in werking.

De genen tomeloos in toom.
De appel valt niet ver van de boom.



Gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 6 - nummer 1 - maart 2008 | Trouw dicht in de buurt - bundel Drenthe - 8 februari 2010

BUSY BODIES | Hans Mellendijk

Ongeduldige lichamen streng gedirigeerd in een rij
voor de ingang van het Gebouw voor Christelijke Belangen.
Of was het bij de Eendracht of toch bij Zonneman Arendsen?
De Dikke en de Dunne ging het al weken fluisterend blij
in koor van de ene mond naar het andere oor.

De beelden gruwgloeiden nog jaren na in angstgeschrei
in nachtmerriedromen of déjà vu’s als timmerfabrieken
als de Deco, Suselbeek, Svedex of Lundia passeerden.
Stan schaaft een reep uit het zitvlak van zijn broek.
Wie? Ben je doof? Stan Laurel en Oliver Hardy.

Daarna oorverdovende tocht door de lintzaagmachines.
Oliver wordt uitgespuugd door afzuiginstallatie.
Scheerscène met verkleefde teerkwast. Helse lachlawines.

En telkens weer hoor ik ons joelen: “We want more!”



gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 6 - nummer 4- december 2008 | Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010

EM1, EM4 | Hans Mellendijk

Het kattenoog -van streep tot halve cirkel- dat zacht

afstemt via Beromünster, Londen op Luxemburg

Radio 208, Ready Steady Go, dag en nacht.

Het kattenoog -van streep tot halve cirkel- dat zacht

groene oog dat hele nacht getrouw over mij wacht.

Cliff vs Elvis in schamele schimmenschouwburg.

Het kattenoog -van streep tot halve cirkel- dat zacht

afstemt via Beromünster, Londen op Luxemburg.

HEIDESMID HERBEZOCHT | Hans Mellendijk

Halle - Heide
zomer 1965

Fietsend op de maat van de tamboerijn
man over de Heelweg naar de keet
waar karabijnhaken worden gefreesd
en gesmeed.

Verveling is het vakantieleed
waar ijzeren staven verspanen
op de maat van snerpende zagen.
Spetters krullend spaan
littekenen tot stoer doen op
startblok sintelbaan.
Vrees noch angst in de kop.

Centrifugerende krachten maken me wijzer
onder het hels kabaal van ijzer op ijzer.
Oerbanken weerbarstig in het zand.
Onder de tegels zichtbaar het strand.



gepubliceerd in Smeedwerk, bundel van de Omsmeders in het kader van Gebiedsgericht Cultuurbeleid Gelderland, 15 juni 2007 | Poëziepuntgl - jaargang 5 - nummer 4 - december 2007 | Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010

HEMELVAART | Hans Mellendijk

Igor Sikorsky en Orville Wright

Geen vader die aëroplaan over golven trok
de afgrond in diepte, beierend de klok.

Geen moeder die vroeg wat ik in de wolken zag,

maar uit schoolbibliotheek meegenomen,

ik, het boek opensla, over Sikorsky,

en hefschroef vliegt verticaal de lucht in, opzoek.

Daar op het dak via balkon en de koekoek,

die dagen van spannend jongensboek en die

sprongetjes door Icaros meegezogen.

En ook wat de lust voor vliegen zoal vermag.

gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 8 - nummer 2 - december 2010
onder titel Luchtvaart. Op 28 maart 2016 Onherstelbaar verbeterd.

THE SPIRIT OF VARSSEVELD BLUES | Hans Mellendijk

M 21

Roomse Herrie, City-Lido, Groenlo 17 februari 2008


Onder klanken van een nostalgische Mc Cormick’s blues.
Teloorgangmuziek.
Ik word aangesproken met hé ouwe Berini-coureur.
Hersengymnastiek.
Moet heel ver graven naar mijmeringen met diepere kleur.
Brommercrosshectiek.
Leren pilotenkap versterkte voelbare vogelwens. Volare.
Kerkpleinromantiek.
Brommer vernoemd naar Charles Lindberghs’ mare.
Oceaanvlucht op ritme van The Spirit of St. Louis blues.
Lucht- en zeezuchtziek.

Geluk. Ik bezit geen motorolieklauwen
geen Castrol door mijn aderen vloeit
zoals bij maat Bennie van den Blauwen
die altijd maar aan motoren knoeit.
Ik zou ‘t tot vliegtuig hebben gevouwen.
Weinig zen in mijn motoronderhouden.

Nel Blu Dipinto Di Blu.
Engelenlyriek.

Voo-laare! O-ho
hoe ontgooglend toen ik las dat Berini stond voor
Bernd,
Rinus,
Nico.

revolutie | hans mellendijk

varsseveld, doetinchemseweg 62, zaterdagmiddag eind jaren zestig


het paardengebit
ingedrukt op ukw
ultrakurzwellen

radiogolven
die in de keuken zwellen
‘t is een vaste zit

in vaders rookstoel
gekluisterd in luidspreker
sluit me totaal af

van wereld binnen
hoor in hifi, klanken van
de wereld buiten

dit is het begin
ja, we gaan door met de strijd
met uitlaat janken

pegasus verheft
zich in grandioze vlucht
een verloren klucht



gepubliceerd in gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 7 - nummer 1 - maart 2009

ANTWOORDEN IN DE WIND | Hans Mellendijk

Varsseveld, Doetinchemseweg 62, 9 oktober 1967

In het zielszog van mijn grijnzende opa.
De warme naamgever van mijn vaders kant
dendert Schmidt, Ja zuster, nee zusterend na.
In era van vrije geluiden beland.

Aan moeders kant koude? Het zou mooi zijn. Wis
en waarachtig staan in dit gedicht. Maar Neen.
Wel tale Kanaäns dagelijks bij de dis.
Blinkend doornen in bos van geloof en been.

Hel, verdoemenis of vlees, botten en bloed?
Dis onderwerpelijk of verstandelijk.
Sis onderkruipelijk en onbedaarlijk
klinken ballonnen knappend. Leeglopend goed.

Hoepla! Phil Bloom vrijzinnig hooglied zingend.
Ik zag in gräölende ogen ’t bloemenkind.
Hendrix op de eclectische luit swingend.
Ook op zoektocht naar antwoorden in de wind.

Bij zien is nog geen hebben, in dat dispuut
zag ik me eendrachtig zielstochtig weren,
nam ik afscheid van kerk, dat hels instituut.
Om hier en nu, af en toe, even terug te keren.

gepubliceerd ter gelegenheid van het 135-jarig bestaan van de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB afdeling Varsseveld in 't bundeltje 'Vrijzinnig Gedichten Gebundeld' met ook werk van Henk Beunk, Jolanda van Erkel, Ankh Gussinklo, Marjan Hengeveld, Dia Kleinnibbelink, Louis Radstaak, Peter Samwel, Bert Scheuter, Mariët Sevink, Hally Weenink en Esseldien Wennink, oktober 2008 | Poëziepuntgl - jaargang 6 - nummer 4 - december 2008 | Trouw dicht in de buurt - bundel Gelderland - 8 februari 2010

r=2f tan (ø/2)

Het vissenoog was plotsklaps heel populair

zie in platenkast jaren zestig in een bol

Byrds, Stones, Captain Beefheart met veel flair.

Het vissenoog was plotsklaps heel populair

ronde vertekening gaf de tijdgeest air.

Vormgevers sloegen even helemaal op hol.

Het vissenoog was plotsklaps heel populair

zie in platenkast jaren zestig in een bol.

EROSIE | Hans Mellendijk

Met rooie oortjes 
in de Sekstant navigerend;
vloeiende landschappen geëtst
geilheid getekend. 

De ouderdom  ziet
rondom de geboortegronden;
het glooiende erotische 
landschap ontplooien.

Erosie van lust.
Sporen uit ijstijden voorbij;
dekzandkopjes door de wind
spanning gegeven.


Gepubliceerd in Ballustrada, 26ste jaargang Nr. 1/2, 2012

PS [Polystyreen]

Spreiding van macht op zitzakken en rieten matten

de vrouw doet aan macramé de man relatietraint in 't café.

We schrijven ons een gat in de ozonlaag op de latten

spreiding van macht op zitzakken en rieten matten.

Partneruil in de zitkuil, de strijd en het katten

verdwaast tot Ik-tijdperk van lieverlee.

Spreiding van macht op zitzakken en rieten matten

de vrouw doet aan macramé en ik relatietrain in 't café.

AERODYNAMICA | Hans Mellendijk

Foto: Bob Seidemann: Blind Faith, 1969

In blind vertrouwen het stijgen en dalen

en zo pril de liefde zo voelt het lichaam
langzaam de snelheid en zonder falen

in glijvlucht eerst laminair dan turbulent

over heuvel en holte voorbij de schaam

streek strelend, de stroomstoot dan meer gewend

de vinger meer door de rilling gelijk

aan de vibratie, dan weer zeer betaam

en bezie trillend het aanjagersbereik

hoor subsoon de brullende motoren.

gepubliceerd in Poëziepuntgl - jaargang 8 - nummer 2 - december 2010

Link: Bob Seidemann, Blind Faith>

IN DE SCHADUW VAN DE STILTE | Hans Mellendijk

In de achter

berg ik spiegel

in de schaduw 

van de stilte.

Zag ik later

het water in

wijn bekeren.

Zag ik broden

oneindig uit

handen breken.

Zag ik blinden

ziend en doven

horend spreken.

Zag ik al eer

de roerganger

over het meer.

Zag ik vrede

kansen geven

in hotelbed.

Zag ik al meer

teloorgang in

mijn ontplooien.

Zag ik al weer

de nacht voorbij

in de sterren.

Zag ik stromen

uit de rotsen

gulzig gulpen.

Zag ik vurig 

tongen boven

hoofd flakkeren.

Zag ik daar de

pinksterbloemen.

Zag ik een keer.

Zag ik al meer.

Witte Donderdag 5 april 2012 | St. Joriskerk | Bredevoort | ONK | Tenebrae Responsoria

91189

Doemdenkend de glasnost solidariteit opslurpend.

Negen-elf-negenenachtig de val van de muur.

Cd rommelend in je kast. De zure regen druppelend.

Doemdenkend de glasnost, solidariteit opslurpend.

Kabeltv de beeldreligieharken wurgend.

De economie neemt Yuppend Friedmankuur.

Doemdenkend de glasnost en apartheid opslurpend.

Negen-elf-negenenachtig de val van de muur.

> 110901

Internet, gsm-economie stevent af op zeepbel,

de Millenniumbug toont zich uiteindelijk één negen elf.

Consument blijft schrikkerig achter in het vel.

Internet, gsm-economie stevent af op zeepbel.

Crisis Hoe en Wat? We zijn al lang de tel kwijt, dat wel.

Oorlogen golven, oligarchen, olijfcoalite vanzelf.

Internet, gsm-economie stevent af op zeepbel,

de Millenniumbug toont zich uiteindelijk één negen elf.

PELGRIMSTAP | Hans Mellendijk

Gebiedsgericht tuurt hij in de verte. Slakkerend.
Leest hij de met slak gevulde gaten, leest hij de slak.
Dat ooit als verklonterd as, smeltend erts ontsloot.
Leest hij de met slak gevulde gaten, leest hij de slak.
Tegen deze val veroorzakend slak kan geen slok op.

Duizelingwekkend drie stappen vooruit, één terug.
Leest hij de grond, leest hij walsend de weg te gaan.
Sintels, zand. Hij leest de grens van oude en nieuwe leer.
Van Psalm en ooit ijzeren, nog strengere wetten.

Hans Mellendijk
gepubliceerd in Smeedwerk, bundel van de Omsmeders in het kader van Gebiedsgericht Cultuurbeleid Gelderland, 15 juni 2007 Poëziepuntgl - jaargang 5 - nummer 4 - december 2007
Te koop bij Boekenstad Bredevoort webwinkel of Poëziecentrum Nederland

HARDLOPEN | Hans Mellendijk

Foto's: © Herman ter Beek

Hardlopen

Ernst of scherts?

Bijna zelfde klank, andere betekenis.
Woordspelingen op de oude Usseler Es.
In de vorm van een groot hart
lopen als ode aan landschap.

Kruising Lammerinkweg, .... ?
Hé die lange is dat niet Marijke?
'K ben een boon als dat niet zo is.
En zie ik daar ook niet Michel?

Jawel, Cardena helemaal uit Colombia.
Om hier de meer dan miljoenste
verjaardag van de kunst te vieren.
Verwarmde toen al water en aarde.

Anne Mieke, Herman, die we daar, daar zien.
Lies loopt door de tuin van Gert en Hermien.
Weinig is daar van overgebleven.
Want wat heeft het landschap nu voor waarde?

Onder het schrikdraad door, als een slang.
Ligt daar nog die lege fles Hartevelt?
Door bulldozers gevonden of geveld?
Ter Balktschap omwoeld. De vooruitgang.

Jonge honden in de tuin van Plato dat waren wij.

De veelbelovende toekomst van gisteren tegemoet.
Anne Miek bakte een reeks. Groen kloek ontroerend goed
'Gids voor de Nederlandse Tuin- en Landschapsarchitectuur'.
Marijke tref ik jaren later in de 'Dikke Komrij'.

Zo hard heb ik niet gelopen.
het lot sloeg bij mij weer woordspelig toe.
Het hart. Tja. Nomen est omen.
Pas toen d'ene ader stokte, dichtader opende.

Op een studieochtend, dat fatale uur. Hart(d) voor cultuur.

Tussen ter Balkt en Boon.
In die breedte wil ik bouwen.
In die weelde wil ik leven.
In dat ritme. Hoor ik hoon?

Tussen de schuifpuien,
en schuivende panelen
van mijn tot nu toe leven.

Schets, slechts?

gepubliceerd in Trouw dicht in de buurt - bundel Overijssel - 8 februari 2010